Jakie zajęcie sportowe wybrać dla dziecka?

Rozpoczęcie kolejnego roku szkolnego za nami. Koniec wakacji wiąże się nie tylko z rozpoczęciem zajęć lekcyjnych, ale również, z tym że dziecko zacznie spędzać więcej czasu w szkolnej ławce niż na świeżym powietrzu. Nic więc dziwnego, że rodzice właśnie w tym okresie zaczynają się rozglądać za ciekawymi aktywnościami sportowymi dla dziecka. W tym artykule podpowiadamy, jakie zajęcia sportowe wybrać dla dziecka. Czym kierować się przy wyborze zajęć dla dziecka? Jak się do tego zabrać? Postaramy się Was zainspirować!

Czym kierować się przy wyborze zajęć sportowych dla dziecka?

Po pierwsze zdaniem dziecka – jeżeli nie wykazuje ono entuzjazmu daną dyscypliną, to nie ma sensu namawiać go na siłę. Takie działanie może skutecznie zniechęcić go lub ją do uprawiania aktywności fizycznych, a nawet utrudnić mu przyszłe nawiązywanie kontaktów w grupie. Dlatego nie naciskaj ani nie podejmuj decyzji samodzielnie. Zamiast tego obserwuj, pytaj, wybadaj, jaka dyscyplina sportowa może je zainteresować na tyle, by chciało ją uprawiać.

Oczywiście, celem takich zajęć jest poprawa kondycji i wspieranie poprawnego rozwoju fizycznego dziecka, ale przede wszystkim mają one po prostu przynosić radość z samego w nich uczestnictwa. Najważniejsze, by aktywność fizyczna w dzieciństwie była przede wszystkim źródłem przyjemności. To właśnie w zabawie rodzi się pasja, która może trwać przez całe życie. Niezależnie od tego, czy dziecko zostanie sportowcem, czy po prostu aktywnym dorosłym, warto zadbać o to, by kojarzyło ruch z radością, a nie z przymusem.FITMADE.pl to zespół trenerów personalnych, którego celem jest promowanie aktywnego, zdrowego stylu życia wśród najmłodszych. Wspólnie postanowiliśmy poszukać odpowiedzi na to czym kierować się przy wyborze zajęć sportowych dla dziecka.

Dopasowanie do wieku – co, kiedy i jak

W wieku 3–5 lat najlepiej sprawdzają się formy ruchu przez zabawę, takie jak taniec, rytmika, rowerek biegowy, tory przeszkód czy pierwsze zajęcia na basenie z rodzicem. Na tym etapie liczy się głównie rozwój motoryki dużej, równowagi i koordynacji.

W starszej grupie, od 6 do 9 lat, dzieci zaczynają poznawać pierwsze techniki sportowe, ale wciąż przez gry i zabawę. Idealnie nadają się gimnastyka, nauka pływania, „mini” gry zespołowe czy judo w lekkiej, zabawowej formie. To czas, w którym dziecko uczy się współpracy i podstawowych zasad.

Około 10–12 roku życia pojawia się przestrzeń na większe wyzwania, rozwój techniki, taktyki i wytrzymałości. Wtedy sprawdzają się sporty takie jak lekkoatletyka, siatkówka, tenis czy badminton, a pierwsze turnieje stają się okazją do zdrowej rywalizacji.

Dopiero po 13. roku życia przychodzi moment na świadomą specjalizację – dziecko może skoncentrować się na wybranej dyscyplinie, doskonalić technikę i pogłębiać wiedzę o treningu, regeneracji i odżywianiu.

Pamiętaj, że do około 6–7 roku życia sport powinien opierać się głównie na zabawie i różnorodnym ruchu. Programy typu „mini” – jak mini-piłka czy mini-gimnastyka – w większości powinny polegać na aktywnościach ruchowych, a nie na wyczerpującym treningu. To solidna baza, na której w przyszłości rozwija się technika i specjalistyczne umiejętności. Unikaj specjalizowania dziecka w konkretnej dziedzinie sportowej na tak wczesnym etapie rozwoju, lub daj mu przestrzeń do tego, by w przyszłości mogło ją zmienić.

Temperament a wybór dyscypliny

Przy wyborze zajęć warto brać pod uwagę także charakter dziecka. Nieśmiałe maluchy świetnie odnajdują się w pływaniu, gimnastyce czy sztukach walki, które stopniowo budują pewność siebie. Dzieci impulsywne dobrze rozwijają się w judo czy karate, gdzie jasno określone zasady uczą samokontroli. Wulkan energii, który ma problem ze skupieniem, może odnalazłby się w sportach wymagających koncentracji, takich jak wspinaczka, biegi, jazda konna czy łucznictwo.

Z kolei dzieci o silnym temperamencie przywódczym dobrze czują się w grach zespołowych, choć równolegle warto wprowadzać sport indywidualny, aby nauczyły się, że sukces wymaga także osobistego wysiłku.

Zajęcia grupowe czy indywidualne?

Wybór między dyscypliną zespołową a indywidualną to częsty dylemat rodziców. Sporty drużynowe uczą komunikacji, empatii i współpracy, a dodatkowo dają dziecku poczucie przynależności do grupy. Ich wadą bywa jednak to, że odpowiedzialność za wynik bywa „rozmyta”, a atmosfera w drużynie w dużym stopniu wpływa na samopoczucie młodego sportowca.

Dyscypliny indywidualne rozwijają natomiast samodyscyplinę, odporność psychiczną i dają wyraźne poczucie postępu, ponieważ sukcesy i porażki zależą wyłącznie od dziecka. Z drugiej strony mogą wiązać się z większą presją oraz mniejszym wsparciem rówieśników.

Najlepszym rozwiązaniem okazuje się połączenie obu form – jeden sport zespołowy i uzupełniający go sport indywidualny. Dzięki temu dziecko czerpie korzyści z obu podejść, rozwija się wszechstronnie i uczy różnych umiejętności potrzebnych w życiu.

Rodzicu daj przykład, że sport to zdrowie

Na koniec ważna sprawa – jako rodzic stań się przykładem, że sport to zdrowie. Trenuj regularnie, dbaj o swoją kondycję i dobre samopoczucie. Rozmawiajcie o Twoim podejściu do aktywności fizycznej i o sporcie, jako o jednej z kilku składowych zdrowego trybu życia. W dobie wszechobecnej cyfryzacji często mamy do czynienia z sytuacją, w której dziecko w ogóle nie wyraża zainteresowania sportem, a każdą wolną chwilę najchętniej spędzałoby przed ekranem smartfona czy komputera. Zastanów się, czy to Ty nie dajesz złego przykładu i od dziś postaraj się jak najrzadziej siedzieć przed ekranem w jego obecności.

Artykuł został opracowany i przygotowany wspólnie zFITMADE.pl – Liderem w branży Fitness.